ضوابط مربوط به پارگینگ چیست؟

//ضوابط مربوط به پارگینگ چیست؟

ضوابط مربوط به پارگینگ چیست؟

همان‌طور که می‌دانیم بر اساس ضوابط طرح تفصیلی شهر تهران، تأمین و احداث پارکینگ موردنیاز برای تمامی ساختمان‌ها و در همه‌ی پهنه‌ها الزامی است.

پارکینگ موردنیاز: حداقل تعداد پارکینگ که بر اساس کاربری موردنظر تعیین می‌شود.

پارکینگ مزاحم:جانمایی این پارکینگ به‌گونه‌ای است که فقط با خارج شدن آن از محدوده پارکینگ، امکان تردد اتومبیلی که مزاحم آن بوده میسر خواهد بود! پارکینگ مزاحم باید یک‌به‌یک باشد.

تعداد پارکینگ مورد نیاز :

واحدهای مسکونی:

بر اساس سطح خالص آپارتمان تعداد پارکینگ موردنیاز تعیین می‌شود.

تا ۱۵۰ مترمربع  :                           ۱ واحد

بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ مترمربع  :                 ۲ واحد

بیشتر از ۲۵۰ مترمربع  :                    ۳ واحد

واحدهای تجاری:

در پهنه‌های تجاری و مختلط (پهنه های m و s) بر اساس هر ۱۰۰ مترمربع زیربنای مفید تعداد پارکینگ‌ها تعیین و عنوان می‌شود. جدول مشخصی دارد که در طرح تفصیلی به تفکیک هر پهنه تعیین‌شده است. در این میان می‌توان به مهم‌ترین پهنه‌ها مثل M111 با ۶ واحد پارکینگ و پهنه M112 با ۵ واحد پارکینگ به ازای هر ۱۰۰ مترمربع زیربنای مفید اشاره کرد.

برای مثال اگر پروژه‌ای در پهنه M111 دارای ۸۰۷ مترمربع زیربنای مفید اداری و ۲۱۱ مترمربع زیربنای مفید تجاری باشد به ترتیب ۲۵ واحد پارکینگ اداری و ۱۳ واحد پارکینگ تجاری موردنیاز، باید طراحی و تأمین کند.

چند نکته:

نکته اول: اگر در زمینی امکان احداث پارکینگ به تعداد موردنیاز مقدور نباشد می‌توان در شعاع حداکثر ۲۵۰ متری ملک و در ساختمان‌های مجاور پارکینگ موردنیاز را تأمین نمود.

نکته دوم: تنها پارکینگ‌های مربوط و مختص به یک واحد، می‌توانند به‌صورت مزاحم طراحی شوند. برای مثال اگر واحدی ۲۵۱ مترمربع باشد، تعداد ۳ واحد پارکینگ نیاز دارد که در این حالت می‌توانند به شکل مزاحم تعیین و طراحی گردند.

نکته سوم: در پهنه‌های مسکونی تنها یک واحد از پارکینگ‌های موردنیاز، می تواند به شکل مزاحم طراحی شود.

نکته چهارم:  به ازای هر ۲۰ واحد پارکینگ، یک واحد پارکینگ ویژه معلولین (ابعاد در ادامه عنوان می‌شود) باید طراحی و تأمین گردد.

ابعاد پارکینگ:

حداقل فضای خالص برای یک واحد پارکینگ ۵ × ۲/۵ متر است. به ازای اضافه شدن هر واحد پارکینگ فضایی به عرض ۲ متر به ابعاد فوق اضافه می‌شود. برای مثال اگر ۴ واحد پارکینگ کنار یکدیگر طراحی شود فضایی به ابعاد حداقل ۵ × ۸/۵ متر موردنیاز خواهد بود.

نکته ۱: عرض پارکینگ معلول باید حداقل ۳/۵ متر باشد.

نکته ۲: اگر پارکینگ بین دو دیوار بسته قرار گیرد، باید ۵۰ سانت به عرض‌های فوق افزوده گردد.

ارتفاع پارکینگ:

حداکثر ارتفاع مجاز پارکینگ ۳ متر است.

عرض، شیب و شعاع گردش پارکینگ:

–   عرض رامپ عبوری ماشین‌ها باید ۳/۵ متر لحاظ گردد. اگر بیش از ۲۵ واحد پارکینگ داشته باشیم، عرض ۵ متر موردنیاز است.

–   حداکثر شیب رامپ دسترسی برای پارکینگ خصوصی ۱۵ درصد و برای پارکینگ عمومی ۱۲ درصد است.

–   شعاع گردش رامپ، حداقل ۶/۵ متر از آکس رمپ قوسی است.

–   برای محل گردش و یا ایست پارکینگ باید فضایی به ابعاد حداقل ۵ × ۵ متر در نظر گرفته شود.

دانلود اپ دستیار مهندس

ضوابط شهرداری تهران در طراحی معماری و تامین پارکینگ

-صدور پروانه جهت ساختمان جدید و یا اضافات ساختمانی مجاز نخواهد بود مگر اینکه درطرح ساختمانی و یا تغییرات آن حداقل تعداد محلهای پارکینگ « براساس معیارهای مشخص شده در ضوابط مربوطه» پیش بینی شده باشد. 

– تأمین پارکینگ در مازاد فضای باز جزء زیربنا محسوب نمی گردد و به شرط آنکه مانور اتومبیل تامین باشد در مازاد فضای باز به ازای هر پانزده متر مربع یک واحد پارکنیگ قابل تامین است. 

– رامپ پارکینگ در فضای باز ساختمان جزء زیربنا محسوب نخواهد شد. 

– از هر خیابان فقط یک راه ورودی پارکنیگ مجاز خواهد بود، مگر اینکه طول بر زمین ۲۰ متر و بیشتر باشد که در این صورت می توان از دو درب ورودی پارکینگ استفاده نمود. 

– حداکثر ارتفاع تمام شده پیلوت تا ۴۰/۲ متر به شرط استفاده جهت پارکینگ بلامانع است و در صورتی که زیرزمین احداث نگردد ارتفاع اولیه تا ۶۰/۲ متر به شرط اینکه سطح فونداسیون تا ۶۰ سانتیمتر پایینتر از گذر باشد بلامانع است. 

– در صورتی که پروانه ساختمانی جهت احداث پیلوت و زیرزمین تواما صادر شود، ارتفاع تمام شده پیلوت تا ۴۰/۲ متر بلامانع بوده و در این حالت به جهت لوله کشی ها مورد لزوم ارتفاع اولیه زیرزمین به شرط استفاده براساس پروانه تا ۳متر و ارتفاع تمام شده ۶۰/۲ متر بلامانع است. 

– فاصله داخل به داخل ستونها جهت پارک دو اتومبیل حداقل ۵۰/۴ متر با مانور اصلی ۵ متر (محور تا محور ستون) بلامانع است. 

– پیش بینی راه ورودی پارکینگ رامپ از قسمت فضای آزاد ساختمانی بلامانع بوده و لیکن درهرحال راه ورودی جزء فضای پارکینگ ساختمان نخواهد بود. 

– اجرای شیب مثبت جهت رامپ پارکینگ با رعایت ضوابط نورگیری زیرزمین و سایر مقررات بلامانع است. 

– پارکینگ های مورد نیاز ساختمانها فقط در پیلوت، زیرزمین و مازاد فضای باز قابل تامین بوده و استفاده از فضای باز غیرمازاد جهت این منظور ممنوع می باشد. 

– پیش بینی دو واحد پارکینگ از مجموع پارکینگهای مورد نیاز پشت سر هم بلامانع است.(صرفا در پارکینگ های مسکونی) 

– عرض راه عبوری حداقل ۳متر پیش بینی گردد. 

– ارتفاع پارکینگ های بیش از ۱۰۰۰ متر مربع یا بیش از ۲۵ واحد می تواند تا ۳ متر پیش بینی شود. 

– از نظر مقررات عمومی پارکینگ به لحاظ ابعاد(عمق، دهنه خالص محلهای پارک بر حسب زاویه) عرض خالص دسترسیها، حداقل شعاع، شعاع گردش رامپ ها در رابطه با ابعاد وسائل نقلیه استفاده کننده، استاندارهای بین المللی ملاک عمل می باشد. 
– حداکثر شیب رامپ ۱۵% خواهد بود.

– (زیرزمین پارکینگ) باید دارای دسترسی مستقیم به طبقات باشد، (پله، آسانسور)

– شعاع گردش رامپ ۵۰/۶ متر می باشد.(شعاع قوس از آکس رامپ)

– چنانچه مساحت سطح پارکینگ بیش از ۱۰۰۰ متر مربع می باشد، رامپ ورودی رفت و برگشت جداگانه مورد نیاز است و یا عرض رامپ باید حداقل ۵ متر باشد. 

– حداقل عرض مفید برای یک واحد پارکینگ ۵۰/۲ متر و برای دو واحد پراکینگ ۵۰/۴ متر بطور مفید قابل قبول می باشد، و برای مانور اتومبیل آکس به آکس ستونها حداقل ۵ متر با عرض مفید ۵۰/۴ متر لازم است. 

– برای پارکینگ معلول حداقل عرض مفید ۵۰/۳ متر مورد نیاز است. 

– برای کلیه موارد فوق طول ایست اتومبیل ۵ متر قابل قبول است. 

– ضوابط عرض خالص رامپ دسترسی اتومبیل به طبقات پارکینگ، برحسب اینکه تعداد اتومبیل استفاده کننده، کمتر از ۲۵ واحد باشد ۵۰/۳ متر و بیشتر از ۲۵ واحد، حداقل ۵ متر لازم می باشد، مگر دو راه ورود و خروج هر یک به عرض ۵۰/۳ متر پیش بینی شود. 

– تغییر نوع استفاده پارکینگ ساختمانهای مسکونی و غیر مسکونی مقدور نمی باشد.

ضوابط پارکینگ

ضوابط مربوط به گذرها، پارکینگ و پخ ها

۱- در طرح ریزی شبکه گذرهای فرعی طرح‌های تفصیلی کوشش به عمل آمده که انتظام لازم و معقولی به این شبکه بخشیده شود. به همین لحاظ ‌گذرهای ترسیم شده روی نقشه‌ها درجه‌بندی‌ شده‌اند. چنانچه عرض موجود یا عقب نشینی شده بیش از عرض تعیین شده روی نقشه‌ها باشد، عرض‌ موجود یا عقب‌نشینی‌شده‌ملاک‌عمل‌بوده‌وبایستی کماکان رعایت گردد.

۲ـ‌ عرض‌گذرهای‌موجود غیراختصاصی که درطرح‌های تفصیلی مشخص نگردیده چنانچه طول آن کمتر از ۱۰۰ متر باشد، ۶ متر و با طول ۱۰۰ متر و بیشتر، ۸ متر خواهد بود. 
تبصره ۱ـ در داخل محدوده شهر قدیم، حداقل عرض گذرهای با طول کمتراز ۱۵۰ متر،۶ متر وگذرهای باطول۱۵۰ متر و بیشتر ۸ متر خواهد بود.

تبصره ۲ ـ عرض گذرهای تعیین نشده در محدوده منطقه تاریخی اصفهان با نظر سازمان میراث فرهنگی مشخص خواهد شد.

تبصره ۳ ـ عرض موجود گذرهائی که در یکی از طرفین آن بناها و بدنه ها و سقف‌های دارای ارزش تاریخی و معماری وجود دارد، حفظ خواهد شد. در صورت امکان، تعریض با نظر سازمان میراث فرهنگی بایستی از سمتی صورت گیرد که به اینگونه بناها و بدنه‌ها آسیبی وارد نـگردد. قسمـتهایی از گذر که در دو طـرف آن و مقابـل یکدیگر، بنـا و بدنه تاریخـی وجود دارد و یا دارای سقف است از این قاعده مستثنی می باشد.

۳- نقشه های شبکه گذرهای پیشنهادی طرح های تفصیلی از نظر مسیر و حداقل عرض گذرهای اصلی قابل استناد است، لیکن از نظر خط پروژه قابل استناد نبوده و خط پروژه های مصوب کمیسیون ماده پنج ملاک عمل خواهد بود. در مواردی که مسیر ترسیم شده در این نقشه ها با مسیرهای مصوب قبلی مغایرت داشته باشد، مسیر مشخص شده در این نقشه ها ملاک عمل خواهد بود و براساس آن بایستی خط پروژه اصلاحی تهیه گردد

۴-درطرح‌های‌تفصیلی‌تعریض‌گذرهای‌فرعی،مادیهاوانهاربه‌صورت‌مساوی از محور موجود آنها در نظر گرفته شده است. لیکن‌درمواردی که بناهای با ارزش از نظر معماری و تاریخی در مجاورت ‌گذر قرار داشته ‌یا‌ مقتضیات طراحی ایجاب‌می‌نموده، محورموجودگذرملاک‌تعریض‌نبوده‌است. بدیهی‌است نحوه تعریض‌ منعکس ‌شده ‌درطرحهای تفصیلی به هر حال ملاک عمل خواهد بود.

۵- تخریب ساباط های موجود مجاز نمی باشد مگر با تایید و موافقت سازمان میراث فرهنگی.

۶- تغییر مسیر و مسدود نمودن راه آبهای عمومی منجمله چشمه ها، مادیها و جویها ممنوع می باشد.

۷ ـ احداث بن بست با طول بیش از ۲۵۰ متر مجاز نمی باشد.

۸ ـ دسترسی سواره‌رو بناها از گذرها بایستی محدود گشته یک ورودی با عرض حداکثر ۵/۳ متر در نظر گرفته شود. محل احداث درب ورودی بناها با توجه به شرایط محلی از نظر وجود اشجار و غیره با نظر شهرداری تعیین خواهد شد. در قطعات مالکیت با بیش از یک بر، یک درب سواره رو اضافی با عرض حداکثر ۵۷/۳ متر با نظر شهرداری می‌توان در نظر گرفت. در قطعات مالکیت جنوبی و با عرض بیش از ۱۰ متر مشروط به عدم قطع درختان، با نظر و موافقت شهرداری در نظر گرفتن ورودی سواره با عرض حداکثر ۶ متر بلامانع است.

۹ ـ دسترسی کلیه قطعات مالکیت بر خیابانها که امکان دسترسی ثانویه از گذرهای فرعی یا فرعی تر دارند بایستی از طریق دسترسی ثانویه تأمین گردد و دسترسی آنها به خیابان به جز برای عبور پیاده (یک درب برای هر قطعه در سمت خیابان با حداکثر عرض ۵/۱ متر) محدود گردد. دسترسی سواره‌رو قطعات مالکیت از گذرهای اصلی که فاقد دسترسی ثانویه میباشد، به ازاء هر قطعه مالکیت یک ورودی با عرض حداکثر ۵/۳ متر، مجاز است. 

۱۰ ـ احداث‌هرگونه‌پل‌روی‌جوی‌های‌کنار گذرها به منظور تأمین دسترسی به واحدهای مجاور گذرها بایستی با نظر و موافقت شهرداری انجام گیرد.

۱۱ ـ درب ساختمانها نباید در داخل محوطه گذرها باز شود. 

۱۲ ـ احداث‌هرتعدادپله‌درخارج‌ازحدمالکیت‌وپیاده‌روهاوگذرهاغیرمجاز است. 

۱۳ـ نصب درب ماشین رو در کلیه پخها ممنوع است. موارد موجود بایستی در زمان بازسازی و نوسازی مسدود شود. 

۱۴ ـ پیش بینی تعداد واحدهای پارکینگ مورد نیاز در کلیه قطعات مالکیت، با توجه به نوع استفاده‌ای که از آنها به عمل می‌آید و براساس معیارهای پارکینگ طرح تفصیلی برای هر یک از استفاده ها الزامی است. محل ‌یا محلهای‌ مناسب ‌پارکینگ‌ که‌می‌تواندبه‌صورت‌مسقف‌بوده‌ و یا در فضای آزاد قطعه مالیکت تأمین شود، بایستی بر روی نقشه‌هائی‌که‌جهت پروانه ساختمانی‌به‌شهرداری‌یاسایرمراجع‌ذیربط ارائه می شود، مشخص شده باشد.

۱۵ -محل‌پیش‌بینی‌شده جهت یک واحد پارکینگ بایستی شامل فضائی به ابعاد ۵ * ۵/۲ متر به انضمام‌فضای‌سبز مناسب جهت مسیر حرکت باشد.

۱۶ ـ استفاده از حداکثر ۲۰% مساحت کل زمین به منظور پارکینگ غیر سرپوشیده به شرط امکان تحرک اتومبیل و دارا بودن دسترسی مناسب و عدم ضرورت قطع درخت با موافقت شهرداری بلامانع است. 

۱۷ ـ حداقل عرض درب ورودی پارکینگ ۵/۲ متر است.

۱۸ـ‌ ارتفاع‌مجازپارکینگ‌اختصاصی‌درفضاهای‌سرپوشیده حداکثر ۲۵/۲ متر است.
تبصره۱ـ‌چنانچه‌سطح‌اختصاص‌داده‌شده‌برای محوطه پارکینگ در فضاهای سرپوشیده‌بیش‌از۵۰۰ متر مربع ‌باشد، حداکثرارتفاع مجاز ۶۰/۲ متر خواهد بود. 

۱۹ ـ در صورت استفاده از رامپ، حداقل ارتفاع آن ۹۵/۱ متر است و شیب آن نبایستی از ۱۵% بیشتر باشد. 

۲۰ ـ حداقل عرض رامپ برای دسترسی به پارکینگ جهت حداکثر ۲۴ اتومبیل ۵/۳ متر و از ۲۵ اتومبیل بیشتر از ۵ متر است. درصورتی که عرض ۵ متر در نظر گرفته نشود، پارکینگ باید دارای ورودی و خروجی جداگانه با حداقل عرض ۵/۳ متر باشد. 

۲۱ ـ کلیه پارکینگ‌های ساختمانهای عمومی و بانک‌ها بایستی به نحوی باشد که استفاده عموم از آن به سهولت صورت گیرد.

۲۲ ـ محدودیتی از نظر تعداد طبقات زیرزمین برای قطعات مالکیت با کاربری پارکینگ وجود ندارد. 

توسط |2019-06-25T14:36:00+04:308th, جولای 2019|مقالات|بدون ديدگاه

ثبت ديدگاه