اصطلاحات رایج در کارگاه های عمرانی (ف)

/, مقالات/اصطلاحات رایج در کارگاه های عمرانی (ف)

اصطلاحات بر اساس حروف الفبا

الف ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز ژ س ش
ص ض ط ظ ع غ ف ق ک گ ل م ن و ه ی

 

اصطلاحات رایج در کارگاه های عمرانی (ف)

سایت مهندس پلاس در این سری از مقالات سعی در آشنایی بیشتر شما مهندسین گرامی با اصطلاحات رایج کارگاه های عمرانی را دارد. این اصطلاحات عمرانی به ترتیب حروف الفبا قرار داده می شود پس با ما همراه باشید.

فارسی بر کردن:

برش یک قطعه (فلز، سنگ، …) با زوایه ۴۵ درجه، جهت اتصال در کنج را فارسی بر کردن می گویند. در تصویر زیر به صورت شماتیک فارسی بر کردن و اتصال یک قطعه در کنج نمایش داده شده است.

فارسی بر کردن

فازهای اصلی پروژه های عمرانی:

فازهای اصلی پروژهای عمرانی شامل۴ قسمت می باشد:

فاز صفر(مطالعات و توجیه فنی و اقتصادی):

در این مرحله، هدف طرح، اجزاء تشکیل دهنده طرح، محل اجرای طرح، مصالح موجود اجزاء، تجهیزات و ماشین آلات و تکنولوژی مورد نیاز، برآورد سرمایه گذاری، مان اجرا، محاسبات اقتصادی، اثرات اقتصادی اجتماعی و زیست محیطی و سیاسی ناشی از اجرای طرح و تاثیر متقابل بر روی طرح های دیگر و ارتباط با آنها مورد بررسی قرار می گیرد و در کل فاز مطالعاتی می باشد.

فاز یک ( مطالعات مقدماتی):

فعالیت هایی که در این فاز انجام می گیرد شامل: طراحی مقدماتی، تهیه نقشه های مقدماتی، تعیین محل مناسب اجرا، برآورد کلی احجام کار، برنامه زمانبندی مقدماتی، تعیین بازده اقتصادی و اثرات اجتماعی طرح، نهایتاً تدوین گزارش (مبنای محاسبات، برآوردها) تصویب گزارش تهیه شده و انتخاب راهکار مناسب می باشد.

فاز دو (مشخصات اجرای طرح):

با توجه به مطالعات انجام پذیرفته در فاز یک و انتخاب راهکار مناسب که توسط کارفرما به تصویب رسیده است فعالیت هایی که در این فاز انجام می پذیرد عبارت است از تهیه نقشه محل اجرای طرح، نتایج آزمایشات مکانیک خاک، تهیه مشخصات فنی و نقشه های اجرایی، برنامه زمانی اجرای کار، مشخص نمودن منابع تهیه مصالح، برآورد واقعی و دقیق مقادیر و هزینه اجرا، تهیه شرایط خصوصی و عمومی پیمان و شرایط فوق العاده.

فاز سه (نظارت بر مرحله اجرایی):

این مرحله شامل انتخاب پیمانکار، شروع عملیات اجرایی و نظارت بر حسن اجرا تا مرحله تحویل کار به کارفرما جهت بهره برداری می باشد. پس از دعوت از پیمانکاران و انتخاب پیمانکار اصلح و انعقاد قرارداد و شروع عملیات اجرایی، موارد ذیل می بایستی در پروژه انجام گیرد:

تهیه نقشه های تکمیلی و جزئیات مورد نیاز، پیشنهاد تغییرات یا کاهش مقادیر در صورت نیاز انجام آزمایشات جهت کنترل مصالح، تهیه و تائید صورت جلساتکارهای انجام شده، ارائه دستورکارهای مورد نیاز، انجام تحویل موقت و رفع نواقص اجرایی، تهیه دستورالعمل بهره برداری و نهایتاً گزارش کلیه اقدامات اجرایی انجام شده که شامل نکات مهم فنی و اجرایی طرح، مسائل و مشکلات، عوامل تاخیر و تسریع و محاسبه بهره وری اجرایی طرح می باشد.

فولاد:

از افزودن چند عنصر به آهن خالص به دست می آید. در این بین دو عنصر اصلی که موجب افزایش مقاومت فولاد نسبت به آهن می شوند، کربن و منگنز می باشند. می بایستی توجه کرد که وجود کربن اگرچه موجب افزایش مقاومت فولاد می شود، ولی شکل پذیری فولاد را کم کرده و مشکلاتی را در جوشکاری پدید می آورد.

مقاومت مشخصه فولاد:

یکی از مشخصات فولادهای ساختمانی، حداقل مقاومت نهایی فولاد در آزمایش کشش استاندارد است که مقدار آن بر حسب کیلوگرم بر سانتمتر مربع بوده و به صورت نمادین با ST نمایش می دهند، مانند ST52 , ST44 , ST37 فولاد ST37 دارای تنش گسیختگی نهایی ۳۷۰۰ و تنش جاری شدن (تسلیم ) ۲۴۰۰ و کرنش ۲۸% در هنگام گسیختگی می باشد. فولاد ST52  دارای تنش گسیختگی نهائی ۵۲۰۰ و تنش جاری شدن (تسلیم) ۳۷۰۰ و کرنش ۲۲% در هنگام گسیختگی می باشد.

فونداسیون باسکولی:

در یک شالوده با تیر کلاف، شالوده تک کناری به علت اینکه نمی تواند از حدود زمین تجاوز کند به طور خارج از محور، زیر ستون قرار می گیرد، این چنین خروج از مرکزیتی باعث توزیع غیر یکنواخت شدید تنش فشاری زیر شالوده می شود که می تواند باعث کج شدن شالوده گردد. برای مقابله با این خروج از مرکزیت، شالوده توسط یک تیر کلاف قوی به نزدیکترین شالوده داخلی بسته می شود. به این فونداسیون باسکولی گفته می شود.

فونداسیون گسترده:

در جاهاییکه مقاومت ۱ زمین در برابر بارهای وارده بسیار پایین می باشد، که معمولاً یا به علت بار بسیار زیاد ساختمان بوده، مانند برج ها و یا به علت مقاومت پایین ذاتی زمین، از فونداسیون گسترده جهت ساختمان سازی استفاده می شود. در این فونداسیون سطح مورد نظر به صورت یکپارچه بتن ریزی شده و معمولاً دو ردیف میلگرد (پایین و بالا) تشکیل می شود. به این فونداسیون، یکپارچه و رادیه ژنرال هم گفته می شود.

فونداسیون منفرد:

در جاهایی که مقاومت زمین در برابر بارهای وارده بالا می باشد از این فونداسیون استفاده می شود. این فونداسیون در زیر هر ستون یک فونداسیون  با ابعاد مشخص قرار گرفته و رابط بین این فونداسیون ها شناژ می باشد. رایج ترین فونداسیون در ساختمان های تا ۴ طبقه، این فونداسیون می باشد، البته به نوع نیز زمین بستگی دارد.

فونداسیون نواری:

این فونداسیون از نظر باربری مابین فونداسیون تکی و گسترده قرار می گیرد. محل قرارگیری ستونها به وسیله نوارهایی که جزیی از فونداسیون محسوب می شوند به هم وصل می گردند.

فونداسیون مرکب:

شالوده هایی که بیش از یک ستون را تحمل می نمایند، شالوده یا فونداسیون مرکب نامیده می شود. شالوده مرکب به دو دسته تقسیم می گردد:

  • شالوده هایی که دو ستون را تحمل می نمایند.
  • شالوده هایی که بیش از دو ستون را تحمل می نمایند.

فوندوله:

کفشک سفالی در تیرچه های بتنی را فوندوله می گویند. این کفشک ها مانند قالب عمل کرده و بن پاشنه تیرچه در آنها ریخته می شود. تیرچه های دارای کفشک سفالی را تیرچه فوندوله ای می گویند.

فیلر (Filler):

فیلر در لغت به معنای پرکننده می باشد و در اکثر کارهای اجرایی به اشکال مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. در بتن، جهت یکنواختی و پرکنندگی بین مصالح سنگی (شن و ماسه) از مصالح ریزتری به عنوان فیلر استفاده می شود. در آسفالت، برای پیوستگی دانه ها از گردسنگ آهک، سیمان و ریزدانه سنگی به عنوان فیلر استفاده می شود. در اتصالات پیچی، فاصله بین دو قطعه مورد اتصال با ورق های مناسب به عنوان فیلر، پر می شود.

فینیشر:

ماشین پخش آسفالت را فینیشر می گویند. فینیشر باید بتواند مخلوط آسفالتی را به طور یکنخواخت در عرض و ضخامت و شیب مندرج در نقشه های اجرایی پخش نماید. این دستگاه باید دارای فرمانی سریع و مؤثر و حساسی بوده و بتواند به آسانی به جلو و یا عقب حرکت نموده و سرعت آنچنان قابل تنظیم باشد که مخصوصاً وقتی مخلوط آسفالتی در مخزن آن تخلیه می شود تغییر محسوسی ننماید.

محفظه ها و پرده های پخش کننده دستگاه باید بتواند آسفالت را به طور یکنواخت در جلوی صفحه های اتو فینیشر پخش کند و اتو نیز مجهز به وسیله تسطیح کننده ای باشد که در حرارتهای معین و مناسب بتواند سطحی با بافت همگن و پیوسته ایجاد نموده و از بریدگی و یا فتیله شدن در سطح آسفالت جلوگیری نماید. اتو باید مخلوط آسفالتی را در ضخامت و نیمرخهای عرضی مشخص شده پخش و آن را کاملاً مسطح سازد دمای مطلوب آسفالت هنگام پخش بایستی بین ۱۲۰ تا ۱۳۰ درجه باشد.

منبع : کتاب اصطلاحات رایج در کارگاه های عمرانی

نویسنده : حسین حدادزاده نیری
توسط | ۱۳۹۷/۵/۱۵ ۱۴:۱۴:۲۱ ۲۵ام, اردیبهشت ۱۳۹۷|اصطلاحات کارگاهی, مقالات|بدون ديدگاه

ثبت ديدگاه

19 + دوازده =